یادش به خیر باد! آن روزها در دانشکده ی اقتصاد دانشگاه علامه، کلاس درس اقتصاد بخش عمومی را با آقای دکتر پژویان می گذراندم.
خاطرم هست در مناقشه ای علمی ایشان به ناگاه بانگ برآوردند برای من آنچه ملاک است اقتصاد لیبرالی فریدمنی است، البته اگر بخواهم صحیح تر نقل کنم فرمودند: اقتصاد لیبرلی فریدمنی نه لیبرالی! کاملا لهجه ی آمریکایی را هم رعایت کردند.
خاطرم هست در مناقشه ای علمی ایشان به ناگاه بانگ برآوردند برای من آنچه ملاک است اقتصاد لیبرالی فریدمنی است، البته اگر بخواهم صحیح تر نقل کنم فرمودند: اقتصاد لیبرلی فریدمنی نه لیبرالی! کاملا لهجه ی آمریکایی را هم رعایت کردند.
این روزها آقای دکتر پژویان نظریه پرداز اصلی و مدافع سرسخت و بی چون و چرای لایحه ی موسوم به هدفمند کردن یارانه ها هستند و آنقدر به گفته های خویش مطمئن اند که اخیرا منتقدان را هم به نوعی افراد بی سواد خوانده اند!
دولت های مدعی اجرای سیاست ها و توصیه های اقتصاد اسلامی - خاصه این دولت فخیمه - با پارادوکس بسیار طنزآلودی روبرو هستند و آن اینکه در عین کوفتن سرسختانه ترین شعارها و مشت ها بر دهان استکبار به رادیکال ترین توصیه های اقتصادی همان نظام استکبار و استحمار (به تعبیر مرحوم شریعتی) عمل می کنند.
بیچاره مردم! بیچاره سرمایه ی اجتماعی! بیچاره تمامیت ارضی ایران! بیچاره ی همه ی فقرایی که سالهاست روز به روز فقیرتر می شوند! و بیچاره کارشناسان و دردمندانی که این همه فریاد را ، کوتاه پاسخی نشنید!
غم این خفته چند
خواب می شکند
در چشم ترم!
" خاستگاه اصولگرایی در حوزه فرهنگ و مناسبات اجتماعی و تعاملات سیاسی کم و بیش روشن است. خاستگاه اصولگرایان در حوزه فرهنگ و اجتماع و سیاست متفاوت از دیگران است. اما در حوزه اقتصاد، رویکردها کم و بیش یکسان است؛ همه از اشتغال حرف میزنند و تورم را تحمل نمیکنند. رشد و عدالت را با هم میخواهند، بر تولید تأکید میورزند".
برابری در منابع و فرصت ها
بر اساس فهرست وسیعی از انواع شاخص های اقتصادی، استان لرستان از نظر اقتصادي در بين استانهاي کشور و در مجموع در اقتصاد ملي از موقعيت ضعیفی برخوردار است. با وجود منابع غني طبيعي، تنوع آب و هوایی، آب فراوان، دشت های وسیع، معادن متنوع، نیروی کار جوان و فراوان و سرشار از قابلیت های گردشگری و ...، این استان نتوانسته است به تناسب توانمندی ها و فرصت های خود از اقتصاد ملي سهم مناسبی کسب کند. نوسانات در نرخ رشد بخشهاي مختلف اقتصاد استان، وضعیت توسعه یافتگی این استان را بسیار نامناسبتر جلوه گر می کند
- از مشروطه تاکنون دغدغه مصلحان ما با همه ی فراز و فرودی که سیاست و فرهنگ و اقتصاد ما داشته است، یافتن پاسخ این سوال کلیدی و اساسی است که:
پس از انتخابات تیر ماه سال 1383 و پیروزی آقای دکتر احمدی نژاد، سوال های مختلفی درباره ی سمت گیری رویه های اصلی دولت نهم مطرح گردید.
به دلیل شرایط خاص اقتصاد سیاسی ایران و روند رو به تزاید نرخ تورم از سویی و کاهش فعالیت های بالنده ی اشتغال زا در سطح استان، خانوارها مجبورند برای امرار معاش خود بخش مهمی از درآمد سالانه را صرف اجاره بهای مسکن و کالاهای اساسی خوراکی صرف کنند و روند هزینه های فرهنگی خانوارها نه تنها در یک سطح ثابت نماند بلکه رو به افول نیز قرار گیرد.
ما را به کجا می برند؟!
آقای دکتر فرشاد مومنی را از مهر ماه سال 76 که وارد دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی شدم، می شناسم. آن روزها دوستان با سابقه ی بیشتر بلافاصله پس از نام ایشان از موضع انتقادی او نسبت به سیاست های تعدیل و مدیریت اقتصاد توسعه در دولت سازندگی یاد می کردند. یکی دو سال بعد که به شورای فرهنگی دانشکده راه یافتم و بعدها که در کلاس "اقتصاد توسعه" و "اقتصاد ایران" ایشان شرکت کردم، عمق آشنایی ام با ایشان بسیار بیشتر شد.