تبليغاتX
روز وب

روز وب

در احوال حیات ظاهری و باطنی روزگاران ما

سنجش رفاه اجتماعی  

یکی از شاخص های سنجش رفاه یک جامعه، شاخص "رفاه اجتماعی سن" می باشد.

از اهداف مهم هر نوع سیاست گذاری اقتصادی، بهبود رفاه عمومی و مشخصا افزایش رفاه اقشار کمتر بهره مند جامعه است. از جمله شاخص های سنجش رفاه یک جامعه، شاخص رفاه اجتماعی آمارتیا سن (Amartya Sen) می باشد.

متغیرهای اصلی در شاخص آمارتیا سن، درآمد سرانه و ضریب جینی هستند. در واقع حاصل ضرب درآمد سرانه در تفاضل ضریب از عدد یک (که شاخص بهبود توزیع درآمد نامیده می شود)، می تواند تحلیلی بر تغییرات درآمدی (رشد یا رکود) و تغییرات در توزیع درآمد در سال های مختلف را به صورت همزمان ارائه دهد.

میانگین رشد سالانه شاخص رفاه اجتماعی طی سال های 78 تا 85 ، حدود 4 درصد است که در سال های 84 و 85 این رشد روندی منفی دارد.


 

سال

درآمد سرانه

(هزار ریال)

شاخص بهبود

 توزیع درآمد

شاخص رفاه

 اجتماعی

نرخ رشد سالانه

1378

4.146

580/0

2.405

-

1379

4.279

570/0

2.440

1.45

1380

4.371

575/0

2.513

2.99

1381

4.807

580/0

2.788

10.94

1382

5.138

590/0

3.032

8.75

1383

5.339

597/0

3.187

5.1

1384

5.546

570/0

3.161

0.08 -

1385

5.466

570/0

3.116

1.42 -

(استخراج شده از آمارهای بانک مرکزی)

+ نوشته شده در  87/04/08ساعت   توسط سعید اشیری  | 

بررسی مالی وضعیت هزینه های فرهنگی خانوارها در سطح استان لرستان

 

1. بررسی هزینه متوسط خالص سالانه یک خانوار شهری

سال

1375

1381

1382

1383

1384

1385

ریال

8603410

28999445

36432977

44863258

53487225

58607918

 

 

 

 

2. متوسط هزینه خالص خانوار ها در زمینه خدمات فرهنگی (به قیمت جاری)

سال

1375

1381

1382

1383

1384

1385

ریال

333618

1107798

1153911

1631421

1967327

1517584

 

 

 

3. متوسط هزینه خالص خانوار ها در زمینه خدمات فرهنگی (به قیمت ثابت/واقعی)

(با احتساب میانگین 15 درصد تورم سالانه ، سال 1381 به عنوان سال پایه)

سال

--

1381

1382

1383

1384

1385

ریال

--

1107798

980824

1141994

1082030

607033

 

 

 

 

تحلیل و بررسی:

بررسی فوق نشان می دهد به دلیل شرایط خاص اقتصاد سیاسی ایران و روند رو به تزاید نرخ تورم از سویی و کاهش فعالیت های بالنده ی اشتغال زا در سطح استان، خانوارها مجبورند برای امرار معاش خود بخش مهمی از درآمد سالانه را صرف اجاره بهای مسکن و کالاهای اساسی خوراکی صرف کنند و روند هزینه های فرهنگی خانوارها نه تنها در یک سطح ثابت نماند بلکه رو به افول نیز قرار گیرد.

نکته بسیار نگران کننده آنجا ست که معمولا در شرایطی که خانوارها در زمینه های هزینه برای کالاهای فرهنگی دچار مشکل می شوند دولت با اقدامات و سیاست های حمایتی بخشی از این نارسائی ها را جبران می کند که آمار و شاخص های رسمی منتشر شده از هیچ سیاست خاص و منسجم حمایتی فرهنگی از سوی دولت حکایت نمی کنند.

+ نوشته شده در  87/04/06ساعت   توسط سعید اشیری  |